Podatki w Danii

Podatki w Danii - wstęp Co warto wiedzieć o duńskim systemie podatkowym? Podatki od osób fizycznych vs. podatki od osób prawnych Formalności związane z podatkami w Danii Konwencja dot. unikania podwójnego opodatkowania Podatki Dania - podsumowanie FAQ
Podatki w Danii - wstęp
Dania to w ostatnich latach zapewne jedno z najbardziej popularnych państw zarówno wśród przedsiębiorców, którzy postanowili otworzyć i prowadzić własną działalność gospodarczą poza granicami swojej ojczyzny, jak i dla osób, które emigrowały w poszukiwaniu lepiej płatnej pracy czy nowych inwestycji. Głównym powodem podjęcia decyzji o rozpoczęciu życia właśnie na terenie Królestwa Danii jest niewątpliwie to, że kraj ten oferuje swoim obywatelom niezwykle opiekuńczą politykę socjalną, wysokie zarobki, szczególnie dla specjalistów i fachowców z różnych dziedzin, oraz progresywny system podatkowy, dzięki któremu stawka opodatkowania rośnie wraz ze wzrostem dochodu podatnika. Poza tym Dania stosuje liberalną politykę gospodarczą i równe prawo dla członków OECD i UE, a wszelkie sprawy urzędowe można załatwić przez stronę internetową www.skat.dk.
Co należy wiedzieć o duńskim systemie podatkowym? Kto w Danii ma nieograniczony obowiązek podatkowy? Jakie są procentowe stawki podatku dochodowego w Danii? Kiedy należy opłacać VAT i CIT? Jakie ustawy dotyczą podatków w Danii? Do kiedy należy złożyć deklarację podatkową do SKAT-u? Jakie ma obowiązki duński podatnik? Na te i inne pytania znajdziesz odpowiedzi w naszym poradniku. Zapraszamy do lektury.
Co warto wiedzieć o duńskim systemie podatkowym?
Osoby, które decydują się na życie i pracę na terenie Danii, mają nieograniczony obowiązek podatkowy, a co za tym idzie, powinny co roku do 1 maja (lub 1 lipca) składać deklarację podatkową do duńskiego urzędu skarbowego, najlepiej przez internetowy portal rządowy www.skat.dk, przy użyciu wcześniej zamówionego 8-cyfrowego kodu TastSelv. Natomiast ograniczony obowiązek podatkowy - begrænset skattepligt - mają osoby pracujące w Danii, ale mieszkające poza jej granicami lub zatrudnione w duńskiej firmie na podstawie umowy o pracę na czas określony.

Podatki w Danii dotyczą zarówno właścicieli spółek (Iværksætterselskab - IVS; Kommanditselskab - K/S; Aktieselskab - A/S; Interesselskab - I/S; Anpartsselskab - ApS), przedsiębiorców prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą (Enkeltmandsvirksmhed), oddział (Filial af udenlandsk selskab) lub przedstawicielstwo (Salgskontor) firmy zagranicznej czy też stowarzyszenie spółdzielcze (Andelsforening/Brugsforening), jak i osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenie, a nawet osób bezrobotnych, korzystających z pomocy socjalnej i pobierających zasiłki z arbejdsløshedskasse - a-kasse.

W Danii podatki dzielą się na pośrednie, m.in.: punktafgift (akcyza), podatki środowiskowe, moms (VAT) oraz cło, i pośrednie, np.: ejendomsværdiskat (podatek gruntowy), składki pracownicze, kirkeskat (podatek kościelny), podatek odliczany i nie odliczany u źródła dochodu u osób prawnych i fizycznych, ATM (składki emerytalne), podatek od wynajmu zagranicznej siły roboczej, sundhedsbidrag (składki na ubezpieczenie zdrowotne), podatek od wartości nieruchomości, kommuneskat (podatek miejski) i ejendomsskat (Municipal Property Tax - podatek od wartości gruntów). Podatki w Danii Co roku ustalana jest stawka wolna od podatku, która w 2019 roku wynosiła 10,10% od wynagrodzenia brutto (najwięcej 37 200 DKK rocznie). Stawki procentowe podatku dochodowego również są ustanawiane każdego roku od nowa, a ich wartość w 2019 roku wynosiła:
  1. 8% - dochody poniżej 50 217 DKK.
  2. 39,2% - dochody między 50 217 DKK a 558,043 DKK.
  3. 56,5% - dochody powyżej 558,043 DKK.

Poza podatkiem dochodowym należy opłacać jeszcze szereg innych podatków, takich jak: CIT - 22-procentowy podatek od osób prawnych; podatek akcyzowy - pośredni podatek nakładany na wybrane wyroby konsumpcyjne; VAT - 25-procentowy podatek od towarów i usług; inne podatki, takie jak: płacony do regionalnych urzędów ruchomy podatek municypalny, który średnio wynosi 24,92%; 27-procentowy podatek od dochodu z akcji - od 0 do 54 000 DKK; 42-procentowy podatek od dochodu z akcji - powyżej 54 000 DKK; dobrowolny podatek kościelny, który średnio wynosi 0,92%; podatek katastralny (1% za rok w przypadku nieruchomości o wartości niższej niż 3,04 mln DKK, a 3% za rok w przypadku nieruchomości o wartości wyższej niż 3,04 mln DKK); jak również 8-procentowa składka na rynek pracy (AM-bidrag).

Co jeszcze warto wiedzieć o duńskim systemie podatkowym? Poniżej znajdziesz kilka istotnych faktów:
  1. Ejendomsskat (Municipal Property Tax) to opłacany 2 razy w roku podatek od wartości gruntów dotyczący wartości bazowej ziemi, biorąc pod uwagę całą wartość nieruchomości, po odjęciu kosztów poprawek (lub wartości nieruchomości za poprzedni rok podatkowy, skorygowaną o procent wzrostu bądź spadku).
  2. W Danii, aby złożyć roczną deklarację podatkową przez stronę internetową www.skat.dk, należy wyrobić wcześniej 8-cyfrowy kod TastSelv, który będzie można znaleźć na kartach podatkowych: Selvangivelse i Forskudsopgorelse.
  3. Selvangivelse to wstępnie wypełniony przez SKAT formularz zeznania podatkowego, wysyłany na adres podany podczas rejestracji firmy w Danii, który należy uzupełnić i złożyć do 1 lipca, natomiast po 2 lipca SKAT wystawia druk zawierający decyzję podatkową - Årsopgørelse, na którym może widnieć formuła Restskat til betaling - oznaczająca kwotę dopłaty, lub Skat til udbetaling - oznaczająca sumę zwrotu podatku.
  4. W Danii podatnicy, którzy prowadzą własną działalność gospodarczą, mają obowiązek zarejestrować się za pośrednictwem Agencji Przedsiębiorstw i Handlu w lokalnym Urzędzie Ceł i Podatków.
  5. Duńscy podatnicy mają obowiązek opłacać podatek dochodowy. Podatki w Danii
  6. W Danii firmy, których roczne dochody przekroczą 50 000 DKK, mają obowiązek zarejestrować działalność w Rejestrze Usługodawców Zagranicznych (RUT), najlepiej przez stronę internetową virk.dk, jako płatnika VAT (MOMS), którego stawka wynosi 25%. W przypadku towarów i usług eksportowanych stawka ta wynosi 0% (leasing pracowniczy, wystawy, rozrywka, sprzątanie, prace budowlane i konserwacyjne, konferencje oraz wydarzenia sportowe), co oznacza, że ich sprzedaż nie jest opodatkowana, ale przy ich zakupie odbiorca ma prawo do odliczenia podatku (na fakturze wpisujemy wartość netto, korzystając z formuły Reversed chargé, oznaczającej, że nabywca powinien naliczyć i opłacić MOMS od danej usługi lub towaru; należy również wpisać numer rejestracyjny nabywcy - SE-nummer bądź CVR. Poza tym, niektóre usługi, takie jak: pogrzebowe, opłaty pocztowe, sport i gry, opieka medyczna, kultura, świadczenia socjalne, sztuka, ubezpieczenia, transport osób, usługi biur podróży, obrót nieruchomości i operacje finansowe, są zwolnione z obowiązku opłacania MOMS.
  7. Dzięki Układowi Europejskiemu z 16 grudnia 1991 roku regulującemu wymianę handlową między Polską a UE, od 1999 roku mamy strefę wolnego handlu na towary przemysłowe, a co za tym idzie, ujednoliconą stawkę celną, która wynosi 0% (dot. wina, piwa, opakowań jednorazowych, kawy, herbaty, wyrobów tytoniowych, czekoladowych i spirytusowych, samochodów, żarówek, kaset wideo oraz lodów). Stawka ta nie dotyczy artykułów rolnych, spożywczych i przetworzonych rolnych. W przypadku stawki preferencyjnej mamy obowiązek przedłożyć celnikom z Danii świadectwo pochodzenia tychże towarów - EUR1, w takim wypadku cło jest obliczone od zawierającej koszty transportu i ubezpieczenia ceny, która widnieje na fakturze.
Podatki w Danii
Pamiętaj, że w Danii wszelkie deklaracje podatkowe musisz wypełnić w języku duńskim, dlatego też warto wcześniej zapoznać się z pojęciami, które mogą się pojawić na formularzach, bądź skorzystać z profesjonalnej pomocy np. przysięgłego tłumacza i księgowego.
Podatki od osób fizycznych vs. podatki od osób prawnych
Niezależnie od tego, czy jesteś właścicielem spółki, czy pracownikiem firmy w Danii, masz obowiązek opłacać podatki na rzecz skarbu państwa. W przypadku firm, SKAT wystawia i wysyła na adres podany przy rejestracji działalności wstępnie wypełnioną deklarację podatkową (Selvangivelse) za poprzedni rok, którą należy uzupełnić, uwzględniając wszelkie ulgi i koszty firmowe i złożyć w wyznaczonym terminie do duńskiego fiskusa. Po 2 lipca można spodziewać się dokumentu z decyzją podatkową (Årsopgørelse), który również wystawia i wysyła Skattestyrelsen. W Danii podatnicy mają 3 lata i 4 miesiące zarówno na to, aby odwołać się od decyzji podatkowej, jak i na to, aby nanieść korektę na deklarację czy też po prostu złożyć zaległy formularz, warto jednak pamiętać, że SKAT ma 7 lat na to, by zweryfikować wszelkie dokumenty, na podstawie których odliczyliśmy koszty od podatku, a za podanie nieprawdziwych informacji lub za niezłożenie deklaracji podatkowej w wyznaczonym terminie grożą wysokie kary finansowe. Podatki w Danii
Warto pamiętać, że w Danii cały system podatkowy jest dosyć skomplikowany, a stawki procentowe podatków należą do jednych z najwyższych w całej Europie!
Formalności związane z podatkami w Danii
W Danii każdy podatnik powinien dopełnić kilku ważnych formalności związanych zarówno z dokumentami, takimi jak roczne zeznanie podatkowe czy deklaracja VAT (dot. przedsiębiorców), jak i terminami, których należy przestrzegać, tak aby nie narazić się na karę finansową (za nierozliczenie się z duńskim fiskusem można zapłacić nawet 5 000 DKK kary), m.in.:
  1. 1 maja - do tego dnia uproszczone zeznanie podatkowe powinny złożyć osoby, które mają dochody z tytułu działalności zarobkowej lub nie mają dochodów w ogóle.
  2. 1 lipca - do tego dnia zeznanie podatkowe (Selvangivelse) powinny złożyć osoby prowadzące własną firmę w Danii oraz osoby fizyczne (od 15. roku życia, jak również młodsze, które już zarabiają); aby złożyć deklarację podatkową w późniejszym terminie, należy złożyć wniosek o jego przesunięcie.
  3. 2 lipca - po tej dacie SKAT zaczyna wystawiać i wysyłać dokumenty z decyzją podatkową.
  4. 1 sierpnia - do tego dnia należy złożyć zeznanie podatkowe, jeśli rok podatkowy zakończy się między 1 lutego a 31 marca (w takim wypadku podatek powinien zostać opłacony 20 marca - jeśli wpłacimy większą zaliczkę, to otrzymamy zwrot podatku z odsetkami wyższymi niż w banku; i 20 listopada - wtedy odsetki będą niższe niż w banku, ponieważ oprocentowanie jest obniżone o 0,4).
  5. 10 dni po zakończeniu kwartalnego lub miesięcznego okresu rozliczeniowego należy opłacać do SKAT-u podatek VAT.
  6. W przypadku podatków lokalnych terminy ich opłacania ustala właściwy dla danej gminy samorząd.
  7. W Danii pracodawcy mają obowiązek wydawać swoim pracownikom zarówno cotygodniowe lub comiesięczne odcinki wypłat (Lonseddel), jak i dokument potwierdzający ich zarobki (Oplysningsseddel - PIT-11).

Pamiętaj, że w Danii roczne zeznanie podatkowe musisz złożyć do 6 miesięcy od zakończenia 12-miesięcznego roku podatkowego, w tym czasie możesz uwzględnić wszystkie przysługujące Ci ulgi podatkowe, których stawki ustalane są zazwyczaj co roku, m.in. z tytułu: kosztów odsetek zarówno od kredytów hipotecznych, jak i konsumpcyjnych, dojazdu do pracy, prowadzenia podwójnego gospodarstwa domowego, przekraczania mostów, zakwaterowania, Cross border, jak również z tytułu wyżywienia.
Konwencja dot. unikania podwójnego opodatkowania
W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
podaje do powszechnej wiadomości:
W dniu 6 grudnia 2001 r. została sporządzona w Warszawie Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, w następującym brzmieniu:

Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku

Rzeczpospolita Polska i Królestwo Danii,

pragnąc zawrzeć Konwencję w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się do opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku,

uzgodniły, co następuje:

Artykuł 1
Zakres podmiotowy

Niniejsza konwencja dotyczy osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym lub w obu Umawiających się Państwach.

Artykuł 2
Podatki, których dotyczy konwencja

1. Niniejsza konwencja dotyczy podatków od dochodu i majątku, bez względu na sposób ich poboru, pobieranych na rzecz każdego Umawiającego się Państwa, jego jednostek terytorialnych lub organów lokalnych.

2. Za podatki od dochodu i majątku uważa się wszystkie podatki, które pobiera się od całego dochodu, od całego majątku albo od części dochodu lub części majątku, włączając podatki od zysku z przeniesienia tytułu własności majątku ruchomego lub nieruchomego, podatki od całkowitych kwot pensji lub wynagrodzeń wypłacanych przez przedsiębiorstwa, jak również podatki od przyrostu majątku. Podatki w Danii 4. Niniejsza konwencja będzie miała także zastosowanie do wszystkich podatków takiego samego lub w istotnym stopniu podobnego rodzaju, które po podpisaniu niniejszej konwencji zostaną wprowadzone obok już istniejących podatków lub w ich miejsce. Właściwe organy Umawiających się Państw będą informowały się wzajemnie o zasadniczych zmianach dokonanych w ich ustawodawstwach podatkowych.

Artykuł 3
Definicje ogólne

1. W rozumieniu niniejszej konwencji, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej:
a) określenia "Umawiające się Państwo" i "drugie Umawiające się Państwo" oznaczają, w zależności od kontekstu, Polskę lub Danię,
b) określenie "Polska" oznacza Rzeczpospolitą Polską, a użyte w sensie geograficznym oznacza cały obszar, na którym stosowane jest polskie ustawodawstwo podatkowe,
c) określenie "Dania" oznacza Królestwo Danii, a użyte w sensie geograficznym oznacza cały obszar, na którym stosowane jest duńskie ustawodawstwo podatkowe,
d) określenie "osoba" oznacza osobę fizyczną, spółkę oraz każde inne zrzeszenie osób,
e) określenie "spółka" oznacza osobę prawną lub inną jednostkę organizacyjną, którą dla celów podatkowych traktuje się jako osobę prawną,
f) określenie "przedsiębiorstwo" odnosi się do prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej,
g) określenia "przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa" oraz "przedsiębiorstwo drugiego Umawiającego się Państwa" oznaczają, odpowiednio, przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym Umawiającym się Państwie i przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie,
h) określenie "transport międzynarodowy" oznacza wszelki transport statkiem morskim, statkiem powietrznym lub pojazdem transportu drogowego, eksploatowanym przez przedsiębiorstwo, którego faktyczny zarząd znajduje się w Umawiającym się Państwie, z wyjątkiem przypadku, gdy taki statek morski, statek powietrzny lub pojazd transportu drogowego jest eksploatowany wyłącznie między miejscami położonymi w drugim Umawiającym się Państwie,
i) określenie "właściwy organ" oznacza:
(i) w przypadku Polski - Ministra Finansów lub jego upoważnionego przedstawiciela;
(ii) w przypadku Danii - Ministra ds. Podatkowych lub jego upoważnionego przedstawiciela;
j) określenie "obywatel" oznacza:
(i) każdą osobę fizyczną posiadającą obywatelstwo Umawiającego się Państwa;
(ii) każdą osobę prawną, spółkę osobową lub stowarzyszenie utworzone na podstawie ustawodawstwa obowiązującego w Umawiającym się Państwie;
k) określenie "działalność gospodarcza" obejmuje wykonywanie wolnego zawodu lub innej działalności o samodzielnym charakterze.
2. Przy stosowaniu niniejszej konwencji przez Umawiające się Państwo, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej, każde określenie w niej niezdefiniowane będzie miało takie znaczenie, jakie ma ono w danym czasie w przepisach prawnych tego Państwa w zakresie podatków, do których ma zastosowanie niniejsza konwencja, przy czym znaczenie wynikające z ustawodawstwa podatkowego tego Państwa ma pierwszeństwo przed znaczeniem nadanym określeniu przez inne przepisy prawne tego Państwa.

Artykuł 4
Miejsce zamieszkania lub siedziba

1. W rozumieniu niniejszej konwencji określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego tylko w tym Państwie.
2. Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących zasad:
a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ona ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych),
b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania z żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa,
c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, którego jest obywatelem,
d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.
3. Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba niebędąca osobą fizyczną ma siedzibę w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona siedzibę w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce jej faktycznego zarządu.

Artykuł 5
Zakład

1. W rozumieniu niniejszej konwencji określenie "zakład" oznacza stałą placówkę, poprzez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.
2. Określenie "zakład" obejmuje w szczególności:
a) siedzibę zarządu,
b) filię,
c) biuro,
d) fabrykę,
e) warsztat,
f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo każde inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych.
3. Plac budowy, prace budowlane lub instalacyjne stanowią zakład tylko wtedy, gdy trwają dłużej niż dwanaście miesięcy.
4. Instalacja lub urządzenie wiertnicze lub statek wykorzystywane do wydobywania zasobów naturalnych stanowią zakład tylko wtedy, gdy trwają lub gdy działalność z nimi związana trwa dłużej niż 90 dni. Działalność prowadzona przez przedsiębiorstwo powiązane z innym przedsiębiorstwem będzie traktowana jako działalność przedsiębiorstwa, z którym to przedsiębiorstwo jest powiązane, jeżeli działalność ta:
a) jest co do swej istoty taka sama jak działalność prowadzona przez ostatnie wymienione przedsiębiorstwo i
b) dotyczy tego samego projektu lub przedsięwzięcia,
z zastrzeżeniem i w granicach, w jakich taka działalność jest prowadzona w tym samym czasie. W rozumieniu tego ustępu uważa się, że przedsiębiorstwa są powiązane, jeżeli te same osoby uczestniczą bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu, kontroli lub kapitale tych przedsiębiorstw.
5. Bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu określenie "zakład" nie obejmuje:
a) użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub wydawania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa,
b) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub wydawania,
c) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo,
d) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa,
e) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym,
f) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia któregokolwiek rodzaju działalności, o jakich mowa w punktach a) do e), pod warunkiem jednak, że całkowita działalność tej placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów działalności, ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.
6. Bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2, jeżeli osoba, z wyjątkiem niezależnego przedstawiciela w rozumieniu ustępu 7, działa w imieniu przedsiębiorstwa oraz posiada i zwyczajowo wykonuje pełnomocnictwo do zawierania umów w Umawiającym się Państwie w imieniu przedsiębiorstwa, to uważa się, że przedsiębiorstwo to posiada w tym Państwie zakład, w zakresie każdego rodzaju działalności, jaką osoba ta podejmuje dla przedsiębiorstwa, chyba że czynności wykonywane przez tę osobę ograniczają się do rodzajów działalności, wymienionych w ustępie 5, które gdyby były wykonywane za pośrednictwem stałej placówki, nie powodowałyby uznania tej placówki za zakład na podstawie postanowień tego ustępu.
7. Nie uważa się, że przedsiębiorstwo posiada zakład w Umawiającym się Państwie tylko z tego powodu, że wykonuje ono w tym Państwie czynności przez maklera, generalnego komisanta albo przez jakiegokolwiek innego niezależnego przedstawiciela, pod warunkiem że te osoby działają w ramach swojej zwykłej działalności.
8. Fakt, że spółka mająca siedzibę w Umawiającym się Państwie kontroluje lub jest kontrolowana przez spółkę, która ma siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie albo która prowadzi działalność w tym drugim Państwie (przez posiadany tam zakład albo w inny sposób), nie wystarcza, aby którąkolwiek z tych spółek uważać za zakład drugiej spółki.

Artykuł 6
Dochód z majątku nieruchomego

1. Dochód osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z gospodarstwa rolnego lub leśnego), położonego w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.
2. Określenie "majątek nieruchomy" ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego Umawiającego się Państwa, na terytorium którego dany majątek jest położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące własności ziemi, prawa użytkowania nieruchomości, jak również prawa do stałych i zmiennych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji złóż mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie, statki żeglugi śródlądowej, statki powietrzne i pojazdy transportu drogowego nie stanowią majątku nieruchomego.
3. Postanowienia ustępu 1 stosuje się do dochodu osiągniętego z bezpośredniego użytkowania, dzierżawy lub innego rodzaju użytkowania majątku nieruchomego.
4. Postanowienia ustępów 1 i 3 stosuje się również do dochodu z majątku nieruchomego przedsiębiorstwa.

Artykuł 7
Zyski przedsiębiorstw

1. Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie działalność gospodarczą poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można przypisać je temu zakładowi.
2. Jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład, to, z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3, w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać takiemu zakładowi takie zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.
3. Przy ustalaniu zysków zakładu dopuszcza się odliczanie nakładów ponoszonych na rzecz tego zakładu, włącznie z kosztami zarządzania i ogólnymi kosztami administracyjnymi, niezależnie od tego, czy powstały w tym Państwie, w którym położony jest zakład, czy gdzie indziej.
4. Jeżeli w Umawiającym się Państwie istnieje zwyczaj ustalania zysków zakładu przez podział całkowitych zysków przedsiębiorstwa na jego poszczególne części, to postanowienia ustępu 2 nie wykluczają ustalenia przez to Umawiające się Państwo zysku do opodatkowania według zwykle stosowanego podziału; sposób stosowanego podziału zysku musi jednak być taki, żeby wynik był zgodny z zasadami zawartymi w tym artykule.
5. Nie można przypisać zakładowi zysku tylko z tytułu samego zakupu dóbr lub towarów przez ten zakład dla przedsiębiorstwa.
6. Przy stosowaniu poprzednich ustępów ustalanie zysków zakładu powinno być dokonywane każdego roku w taki sam sposób, chyba że istnieją uzasadnione powody, aby postąpić inaczej.
7. Jeżeli w zyskach mieszczą się dochody, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej konwencji, to postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez postanowienia tego artykułu.

Artykuł 8
Zyski z transportu międzynarodowego

1. Zyski osiągane z eksploatacji statków morskich, statków powietrznych i pojazdów transportu drogowego podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.
2. Zyski osiągane przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa w związku z użytkowaniem, utrzymywaniem lub najmem kontenerów (włączając przyczepy, statki żeglugi śródlądowej i związane z nimi urządzenia służące do transportu kontenerów) używanych do transportu dóbr i towarów w transporcie międzynarodowym podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
3. Postanowienia ustępu 1 i 2 stosuje się również do zysków pochodzących z uczestnictwa w umowie poolowej, we wspólnym przedsiębiorstwie lub międzynarodowym związku eksploatacyjnym.
4. W odniesieniu do zysków uzyskiwanych przez duńsko-norwesko-szwedzkie konsorcjum transportu lotniczego Skandynawskie Linie Lotnicze (SAS) postanowienia ustępów 1-3 będą stosowane tylko do tej części zysków, która odpowiada udziałom w tym konsorcjum posiadanym przez SAS Denmark A/S, to jest przez udziałowca duńskiego w Skandynawskich Liniach Lotniczych.

Artykuł 9
Przedsiębiorstwa powiązane

1. Jeżeli:
a) przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa uczestniczy bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu, kontroli lub w kapitale przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa albo
b) te same osoby uczestniczą bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu, kontroli lub w kapitale przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa i przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa i jeżeli w jednym i w drugim przypadku między dwoma przedsiębiorstwami w zakresie ich stosunków handlowych i finansowych zostaną umówione lub narzucone warunki, które różnią się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne przedsiębiorstwa, wówczas zyski, które osiągnęłoby jedno z przedsiębiorstw bez tych warunków, ale z powodu tych warunków ich nie osiągnęło, mogą być uznane za zyski tego przedsiębiorstwa i odpowiednio opodatkowane.
2. Jeżeli Umawiające się Państwo włącza do zysków własnego przedsiębiorstwa i odpowiednio opodatkuje również zyski przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa, z tytułu których przedsiębiorstwo to zostało opodatkowane w tym drugim Państwie, a zyski w ten sposób połączone są zyskami, które osiągnęłoby przedsiębiorstwo pierwszego Państwa, gdyby warunki ustalone między oboma przedsiębiorstwami były takie, jak między przedsiębiorstwami niezależnymi, wtedy to drugie Państwo dokona odpowiedniej korekty kwoty podatku wymierzonego w tym Państwie. Przy ustalaniu takiej korekty będą odpowiednio uwzględniane inne postanowienia niniejszej konwencji, a właściwe organy Umawiających się Państw będą w razie konieczności porozumiewać się ze sobą bezpośrednio.

Artykuł 10
Dywidendy

1. Dywidendy, wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
2. Jednakże dywidendy te mogą być opodatkowane także w Umawiającym się Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli osoba uprawniona do dywidend ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek tak ustalony nie może przekroczyć:
a) 0% kwoty dywidend brutto, jeżeli osobą uprawnioną jest spółka (inna niż spółka osobowa), której bezpośredni udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendy wynosi co najmniej 25%, a udział ten znajduje się w posiadaniu tej osoby przez nieprzerwany okres nie krótszy niż jeden rok i w tym okresie dywidendy zostały zadeklarowane,
b) 5% kwoty dywidend brutto, jeśli osobą uprawnioną jest fundusz emerytalny lub inna podobna instytucja prowadząca działalność w zakresie systemów emerytalnych, w których mogą uczestniczyć osoby fizyczne w celu zapewnienia sobie świadczeń emerytalnych, jeżeli taki fundusz emerytalny lub inna podobna instytucja jest utworzona, uznana dla celów podatkowych i kontrolowana zgodnie z ustawodawstwem drugiego Państwa,
c) 15% kwoty dywidend brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.
Właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną, w drodze wzajemnego porozumienia, sposób stosowania tych ograniczeń.
Postanowienia tego ustępu nie dotyczą opodatkowania spółki w odniesieniu do zysków, z których dywidendy są wypłacane.
3. Określenie "dywidendy" użyte w tym artykule oznacza dochód z akcji, akcji gratisowych, praw do udziału w zysku, akcji w górnictwie, akcji członków-założycieli lub innych praw, z wyjątkiem wierzytelności, do udziału w zyskach, jak również dochód z innych praw w spółce, który według prawa podatkowego Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma siedzibę, jest pod względem podatkowym traktowany jak dochód z akcji.
4. Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli osoba uprawniona do dywidend, mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, wykonuje w drugim Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się siedziba spółki wypłacającej dywidendy, działalność gospodarczą poprzez zakład w nim położony i gdy udział, z tytułu którego wypłaca się dywidendy, faktycznie wiąże się z działalnością takiego zakładu. W takim przypadku stosuje się postanowienia artykułu 7.
5. Jeżeli spółka, której siedziba znajduje się w Umawiającym się Państwie, osiąga zyski lub dochody z drugiego Umawiającego się Państwa, wówczas to drugie Państwo nie może ani obciążać podatkiem dywidend wypłacanych przez tę spółkę, z wyjątkiem przypadku, gdy takie dywidendy są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym drugim Państwie, lub w przypadku, gdy udział, z tytułu którego dywidendy są wypłacane, faktycznie wiąże się z działalnością zakładu położonego w drugim Państwie, ani też obciążać niewydzielonych zysków spółki podatkiem od niewydzielonych zysków, nawet kiedy wypłacone dywidendy lub niewydzielone zyski całkowicie lub częściowo pochodzą z zysków albo dochodów osiągniętych w tym drugim Państwie.
6. Jeżeli Umawiające się Państwo pobrało podatek u źródła w wysokości przekraczającej kwotę podatku przewidzianego przez postanowienia niniejszej konwencji, wniosek o zwrot nadwyżki podatku powinien być złożony do właściwych organów tego Państwa w ciągu trzech lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym podatek ten był pobrany. Zwrot nadwyżki podatku nastąpi w ciągu sześciu miesięcy, licząc od dnia, w którym wniosek został przedstawiony właściwym organom. Okres sześciomiesięczny może być przedłużony, jeżeli obydwa Umawiające się Państwa zgadzają się, iż właściwym organom pierwszego wymienionego Państwa nie została przedstawiona niezbędna dokumentacja.

Artykuł 11
Odsetki

1. Odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
2. Jednakże takie odsetki mogą być także opodatkowane w Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa, ale jeżeli osoba uprawniona do odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5% kwoty brutto tych odsetek.
3. Bez względu na postanowienia ustępu 2, wszelkie odsetki, o których mowa w ustępie 1, podlegają opodatkowaniu tylko w Umawiającym się Państwie, w którym odbiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę, jeżeli odbiorca jest osobą uprawnioną do tych odsetek, a odsetki są wypłacane:
a) w związku z pożyczką dowolnego rodzaju przyznaną, zabezpieczoną lub gwarantowaną przez instytucję finansową, której właścicielem jest Umawiające się Państwo lub która jest przez nie kontrolowana,
b) w związku ze sprzedażą na kredyt urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego,
c) w związku z obligacjami, skryptami dłużnymi i innymi podobnymi zobowiązaniami rządu Umawiającego się Państwa, jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego,
d) na rzecz drugiego Umawiającego się Państwa, jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego.
4. Użyte w tym artykule określenie "odsetki" oznacza dochód z wszelkiego rodzaju wierzytelności, zarówno zabezpieczonych, jak i niezabezpieczonych hipoteką lub prawem do uczestniczenia w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody z pożyczek rządowych oraz dochody z obligacji lub skryptów dłużnych, włącznie z premiami i nagrodami związanymi z takimi pożyczkami, obligacjami lub skryptami dłużnymi.
5. Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli osoba uprawniona do tych odsetek mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie, w którym powstają odsetki, działalność gospodarczą poprzez zakład tam położony i jeżeli wierzytelność, z tytułu której płacone są odsetki, jest faktycznie związana z takim zakładem. W takim przypadku stosuje się postanowienia artykułu 7.
6. Uważa się, że odsetki powstają w Umawiającym się Państwie, jeżeli płatnikiem jest to Państwo, jego jednostka terytorialna, organ lokalny lub osoba mająca w tym Państwie miejsce zamieszkania lub siedzibę. Jeżeli jednak osoba wypłacająca odsetki, bez względu na to, czy ma ona miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, posiada w Umawiającym się Państwie zakład, w związku z działalnością którego powstało zobowiązanie, z tytułu którego są wypłacane odsetki, i zapłata tych odsetek jest pokrywana przez ten zakład, to uważa się, że odsetki takie powstają w Państwie, w którym zakład jest położony.
7. Jeżeli w wyniku szczególnych powiązań między płatnikiem a osobą uprawnioną do odsetek lub między nimi a osobą trzecią kwota odsetek związanych z zadłużeniem, z tytułu którego są wypłacane, przekracza kwotę, która byłaby uzgodniona pomiędzy płatnikiem a osobą uprawnioną do odsetek bez tych powiązań, wówczas postanowienia tego artykułu mają zastosowanie tylko do ostatniej wymienionej kwoty. W takim przypadku nadwyżka ponad wymienioną poprzednią część podlega opodatkowaniu w każdym Umawiającym się Państwie zgodnie z jego prawem i z uwzględnieniem odpowiednich postanowień niniejszej konwencji.

Artykuł 12
Należności licencyjne

1. Należności licencyjne, powstające w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie uprawnionej mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
2. Jednakże należności, o których mowa w ustępie 1, mogą być również opodatkowane w Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli odbiorca jest właścicielem należności licencyjnych, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5% kwoty należności licencyjnych brutto.
3. Określenie "należności licencyjne" użyte w tym artykule oznacza wszelkiego rodzaju należności płacone za użytkowanie lub prawo do użytkowania wszelkich praw autorskich do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami dla kin, wszelkiego patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego, jak również za użytkowanie lub prawo do użytkowania jakiegokolwiek urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego lub za korzystanie z doświadczenia w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej.
4. Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli osoba uprawniona do należności licencyjnych, mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie, z którego pochodzą należności licencyjne, działalność gospodarczą poprzez zakład w nim położony, a prawa lub majątek, z tytułu których wypłacane są należności licencyjne, faktycznie wiążą się z działalnością tego zakładu. W takim przypadku stosuje się postanowienia artykułu 7.
5. Uważa się, że należności licencyjne powstają w Umawiającym się Państwie, gdy dłużnikiem jest to Państwo, jednostka terytorialna, organ lokalny lub osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Państwie. Jeżeli jednak osoba wypłacająca należności licencyjne, bez względu na to, czy ma ona miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, posiada w Umawiającym się Państwie zakład, w związku z którym powstał obowiązek zapłaty tych należności i należności te są ponoszone przez ten zakład, wówczas uważa się, że należności licencyjne powstają w Państwie, w którym znajduje się zakład.
6. Jeżeli w wyniku szczególnych powiązań między płatnikiem a osobą uprawnioną do należności licencyjnych lub między nimi a osobą trzecią kwota należności licencyjnych płacona za użytkowanie, prawo lub informację przekracza kwotę, którą płatnik i osoba uprawniona do należności licencyjnych uzgodniliby bez tych powiązań, wówczas postanowienia tego artykułu stosuje się tylko do tej ostatniej wymienionej kwoty. W takim przypadku nadwyżka ponad wymienioną poprzednio kwotę podlega opodatkowaniu w każdym Umawiającym się Państwie zgodnie z jego prawem i z uwzględnieniem innych postanowień niniejszej konwencji.

Artykuł 13
Zyski z przeniesienia własności majątku

1. Zyski, osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, z przeniesienia własności majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6, i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
2. Zyski z przeniesienia własności majątku ruchomego stanowiącego część majątku zakładu, który przedsiębiorstwo jednego Umawiającego się Państwa posiada w drugim Umawiającym się Państwie, łącznie z zyskami, które pochodzą z przeniesienia własności takiego zakładu (odrębnie albo z całym przedsiębiorstwem), mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
3. Zyski z przeniesienia własności statków morskich lub statków powietrznych eksploatowanych w transporcie międzynarodowym oraz z przeniesienia własności majątku ruchomego związanego z eksploatacją takich statków morskich lub statków powietrznych podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.
4. Zyski osiągane przez przedsiębiorstwo jednego Umawiającego się Państwa z przeniesienia własności kontenerów (włączając przyczepy, statki żeglugi śródlądowej i związane z nimi urządzenia służące do transportu kontenerów) stosowanych do transportu dóbr i towarów w transporcie międzynarodowym podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
5. Zyski osiągane z przeniesienia własności akcji, udziałów lub praw w spółce, w jakiejkolwiek innej osobie prawnej lub w spółce osobowej, której majątek składa się głównie z majątku nieruchomego położonego w Umawiającym się Państwie lub z praw wchodzących w skład tego majątku nieruchomego, lub z akcji spółki, której majątek składa się głównie z takiego majątku nieruchomego lub praw wchodzących w skład takiego majątku nieruchomego położonego w Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w Państwie, w którym majątek nieruchomy jest położony, zgodnie z prawem tego Państwa. Takie zyski podlegają takim samym zasadom opodatkowania jak zyski z przeniesienia własności majątku nieruchomego.
6. Zyski z przeniesienia własności jakiegokolwiek majątku niewymienionego w ustępach 1, 2, 3, 4 i 5 podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym przenoszący własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.
7. W odniesieniu do zysków uzyskiwanych przez duńsko-norwesko-szwedzkie konsorcjum transportu lotniczego Skandynawskie Linie Lotnicze (SAS) postanowienia ustępu 3 będą stosowane tylko do tej części zysków, która odpowiada udziałom w tym konsorcjum posiadanym przez SAS Denmark A/S, udziałowca duńskiego w Skandynawskich Liniach Lotniczych.
8. Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie uzyskuje miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, a pierwsze wymienione Umawiające się Państwo opodatkowuje zyski z majątku tej osoby w chwili zmiany przez nią miejsca zamieszkania lub siedziby, wtedy - w przypadku późniejszego przeniesienia własności takiego majątku - zyski z tego majątku osiągnięte do chwili zmiany miejsca zamieszkania lub siedziby tej osoby nie podlegają opodatkowaniu w drugim Umawiającym się Państwie.

Artykuł 14
Praca najemna

1. Z uwzględnieniem postanowień artykułów 15, 17 i 18 pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.
2. Bez względu na postanowienia ustępu 1, wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną wykonywaną w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie, jeżeli:
a) odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni w okresie dwunastu miesięcy, rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym, i
b) wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w pierwszym wymienionym Państwie, i
c) wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład, który pracodawca posiada w drugim Państwie.
3. Bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu, wynagrodzenie otrzymywane za pracę najemną, wykonywaną na pokładzie statku morskiego eksploatowanego w transporcie międzynarodowym, podlega opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.
4. Bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu, wynagrodzenie otrzymywane za pracę najemną, wykonywaną na pokładzie statku powietrznego eksploatowanego w transporcie międzynarodowym, może być opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.

Artykuł 15
Wynagrodzenia dyrektorów

Wynagrodzenia dyrektorów i inne podobne należności, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z tytułu członkostwa w radzie dyrektorów spółki mającej siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Artykuł 16
Artyści i sportowcy

1. Bez względu na postanowienia artykułów 7 i 14, dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu działalności artystycznej, na przykład artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, jak też muzyka lub sportowca, z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.
2. Jeżeli dochód, mający związek z osobiście wykonywaną działalnością artysty lub sportowca, nie przypada na rzecz tego artysty lub sportowca, lecz innej osobie, to dochód taki, bez względu na postanowienia artykułów 7 i 14, może być opodatkowany w tym Umawiającym się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana.
3. Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania do dochodu uzyskiwanego z działalności prowadzonej w Umawiającym się Państwie przez artystę lub sportowca, jeżeli wizyta w tym Państwie jest całkowicie lub w przeważającej części finansowana z funduszy publicznych jednego lub obu Umawiających się Państw, ich jednostek terytorialnych lub organów lokalnych. Dochód podlega wówczas opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym artysta lub sportowiec ma miejsce zamieszkania.

Artykuł 17
Emerytury, świadczenia z ubezpieczenia społecznego oraz podobne świadczenia

1. Świadczenia pieniężne otrzymywane przez osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie w ramach systemu ubezpieczeń społecznych drugiego Umawiającego się Państwa albo w ramach jakiegokolwiek innego systemu, z wyjątkiem funduszy utworzonych przez to drugie Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
2. Z zastrzeżeniem postanowień ustępu 1 tego artykułu oraz ustępu 2 artykułu 18, emerytury oraz inne podobne wynagrodzenia powstające w pierwszym Umawiającym się Państwie, a wypłacane osobie posiadającej miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie, w związku lub niezależnie od poprzedniego zatrudnienia, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Umawiającym się Państwie, chyba że:
(i) składki wpłacane przez osobę uprawnioną na rzecz funduszu emerytalnego były odliczane od dochodu podlegającego opodatkowaniu tej osoby w pierwszym Umawiającym się Państwie, zgodnie z prawem tego Państwa, lub
(ii) składki wpłacane przez pracodawcę nie stanowiły dla osoby uprawnionej dochodu podlegającego opodatkowaniu w pierwszym Umawiającym się Państwie, zgodnie z prawem tego Państwa. W takim przypadku emerytury mogą być opodatkowane w pierwszym Umawiającym się Państwie.
3. Uważa się, że emerytury i renty powstają w Umawiającym się Państwie, jeżeli są wypłacane przez fundusz emerytalno-rentowy lub inną podobną instytucję prowadzącą działalność w zakresie systemów emerytalno-rentowych, w których mogą uczestniczyć osoby fizyczne w celu zapewnienia sobie świadczeń emerytalno-rentowych, pod warunkiem że taki fundusz emerytalno-rentowy lub inna podobna instytucja jest utworzony, uznany dla celów podatkowych i nadzorowany zgodnie z prawem tego Państwa.
4. W rozumieniu tego artykułu system emerytalno-rentowy, o którym mowa w ustępie 3, obejmuje:
a) w przypadku Polski - emerytury i renty przyznane zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. nr 162, poz. 1118);
b) w przypadku Danii - systemy emerytalne, których dotyczą przepisy działu I Ustawy o opodatkowaniu systemów emerytalnych (pensionsbeskatningsloven).

Artykuł 18
Pracownicy państwowi

1. a) Pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, inne niż emerytura, wypłacane przez Umawiające się Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny osobie fizycznej z tytułu usług świadczonych na rzecz tego Państwa, jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
b) Jednakże pensje, płace i inne tego rodzaju wynagrodzenia podlegają opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli usługi są świadczone w tym Państwie, a osoba świadcząca te usługi ma miejsce zamieszkania w tym drugim Państwie, i która:
(i) jest obywatelem tego Państwa lub
ii) nie stała się osobą mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie wyłącznie w celu świadczenia tych usług.
2. a) Jakakolwiek emerytura wypłacana przez lub pochodząca z funduszy utworzonych przez Umawiające się Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny osobie fizycznej z tytułu świadczenia usług na rzecz tego Państwa, jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie. b) Jednakże taka emerytura podlega opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeśli osoba jest obywatelem tego Państwa i posiada w nim miejsce zamieszkania. 3. Postanowienia artykułów 14, 15, 16 i 17 stosuje się do pensji, płac i innych podobnych wynagrodzeń oraz
emerytur z tytułu świadczenia usług pozostających w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Umawiające się Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny.

Artykuł 19
Studenci

Należności otrzymywane na utrzymanie, kształcenie lub odbywanie praktyki przez studenta lub praktykanta, który przebywa w pierwszym Umawiającym się Państwie wyłącznie w celu kształcenia się, odbywania praktyki lub szkolenia, a który ma lub bezpośrednio przed przybyciem do tego Państwa miał miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie, nie podlegają opodatkowaniu w pierwszym Państwie, jeżeli należności te pochodzą ze źródeł spoza pierwszego Państwa.

Artykuł 20
Inne dochody

1. Dochody osoby mającej miejsca zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, gdzie są osiągane, a nieobjęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
2. Postanowień ustępu 1 nie stosuje się do dochodów niebędących dochodami z majątku nieruchomego, określonego w ustępie 2 artykułu 6, jeżeli osoba osiągająca takie dochody, posiadająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym Umawiającym się Państwie, prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie działalność gospodarczą poprzez zakład w nim położony i gdy prawo lub majątek, z tytułu których osiąga dochód, są faktycznie związane z działalnością takiego zakładu. W takim przypadku stosuje się postanowienia artykułu 7.

Artykuł 21
Majątek

1. Majątek nieruchomy, określony w artykule 6, będący własnością osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, a położony w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.
2. Majątek ruchomy, stanowiący część majątku zakładu, który przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa posiada w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.
3. Majątek w postaci statków morskich i statków powietrznych eksploatowanych w transporcie międzynarodowym, jak również mienie ruchome służące do eksploatacji takich statków morskich i statków powietrznych, podlega opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.
4. Wszelkie inne części majątku osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Artykuł 22
Unikanie podwójnego opodatkowania

1. W przypadku Polski podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób:
a) jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji może być opodatkowany w Danii, Polska zwolni taki dochód z opodatkowania, z zastrzeżeniem postanowień punktu b) niniejszego ustępu.
b) jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub zyski majątkowe, które zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11, 12 lub 13 niniejszej Konwencji mogą być opodatkowane w Danii, Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu lub zysków majątkowych tej osoby kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Danii. Jednakże, takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód lub zyski majątkowe uzyskane w Danii.
c) jeżeli zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce jest zwolniony z opodatkowania w Polsce, Polska może, przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub zysków majątkowych takiej osoby, uwzględnić zwolniony dochód.
2. W przypadku Danii podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób:
a) z zastrzeżeniem postanowień punktu c), jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Danii osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji może być opodatkowany w Polsce, wówczas Dania zezwoli na odliczenie od podatku dochodowego danej osoby kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu w Polsce;
b) jednakże takie odliczenie w żadnym razie nie może przekroczyć tej części podatku dochodowego, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód, jaki może być opodatkowany w Polsce;
c) jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Danii osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji podlega opodatkowaniu tylko w Polsce, wówczas Dania może włączyć ten dochód lub majątek do podstawy opodatkowania, jednakże zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu tej części podatku od dochodu, która przypada na dochód posiadany w drugim Umawiającym się Państwie.

Artykuł 23
Równe traktowanie

1. Obywatele Umawiającego się Państwa nie mogą być poddani w drugim Umawiającym się Państwie ani opodatkowaniu, ani związanym z nim obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe niż opodatkowanie i związane z nim obowiązki, którym są lub mogą być poddani w tych samych okolicznościach obywatele tego drugiego Państwa, a w szczególności w związku z ich miejscem zamieszkania lub siedziby. Niniejsze postanowienie stosuje się również, bez względu na postanowienia artykułu 1, do osób, które nie mają miejsca zamieszkania lub siedziby w jednym lub obu Umawiających się Państwach.
2. Osoby nieposiadające obywatelstwa, mające miejsce zamieszkania w jednym z Umawiającym się Państw, nie będą poddane w żadnym z Umawiających się Państw opodatkowaniu ani związanym z nim obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe niż opodatkowanie i związane z nim obowiązki, jakim są lub mogą być poddani obywatele danego Państwa w takich samych okolicznościach, w szczególności w odniesieniu do miejsca zamieszkania, obywatele danego Państwa.
3. Opodatkowanie zakładu, który przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa posiada w drugim Umawiającym się Państwie, nie może być w tym drugim Państwie mniej korzystne niż opodatkowanie przedsiębiorstw tego drugiego Państwa prowadzących taką samą działalność. Postanowienie to nie może być rozumiane jako zobowiązujące Umawiające się Państwo do udzielenia osobom mającym miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie jakichkolwiek osobistych zwolnień, ulg i obniżek podatkowych, z uwagi na stan cywilny i rodzinny, których udziela ono osobom mającym miejsce zamieszkania na jego terytorium.
4. Z wyjątkiem stosowania postanowień artykułu 9 ustęp 1 i artykułu 11 ustęp 7 lub artykułu 12 ustęp 6 odsetki, należności licencyjne i inne koszty ponoszone przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, przy określaniu zysków tego przedsiębiorstwa podlegających opodatkowaniu, są odliczane przy określaniu podlegających opodatkowaniu zysków tego przedsiębiorstwa na takich samych warunkach, jakby były one płacone na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym pierwszym Państwie. Podobnie zobowiązania przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa, zaciągnięte wobec osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, są odliczane przy określaniu podlegającego opodatkowaniu majątku tego przedsiębiorstwa na takich samych warunkach, jakby były one zaciągnięte wobec osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w pierwszym wymienionym Państwie.
5. Przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa, których majątek należy w całości lub częściowo albo który jest kontrolowany bezpośrednio lub pośrednio przez jedną lub więcej osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, nie mogą być poddane opodatkowaniu ani związanym z nim obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe aniżeli opodatkowanie i związane z nim obowiązki, którym są lub mogą być poddane podobne przedsiębiorstwa pierwszego Państwa.
6. Bez względu na postanowienia artykułu 2, postanowienia niniejszego artykułu stosuje się do wszystkich podatków, bez względu na ich rodzaj i nazwę.

Artykuł 24
Procedura wzajemnego porozumiewania się

1. Jeżeli osoba jest zdania, że działania jednego lub obu Umawiających się Państw wprowadziły lub wprowadzą dla niej opodatkowanie niezgodne z postanowieniami niniejszej konwencji, wówczas może ona niezależnie od środków odwoławczych przewidzianych w prawie wewnętrznym tych Państw przedstawić swoją sprawę właściwemu organowi tego Państwa, w którym ma ona miejsce zamieszkania lub siedzibę, lub jeżeli w danej sprawie mają zastosowanie postanowienia artykułu 23 ustęp 1, właściwemu organowi tego Umawiającego się Państwa, którego jest obywatelem. Sprawa powinna być przedłożona w ciągu trzech lat, licząc od dnia pierwszego urzędowego zawiadomienia o działaniu powodującym opodatkowanie niezgodne z postanowieniami niniejszej konwencji.
2. Właściwy organ, jeżeli uzna zarzut za uzasadniony i jeżeli nie może znaleźć zadowalającego rozwiązania, podejmie starania, aby przypadek ten uregulować w porozumieniu z właściwym organem drugiego Umawiającego się Państwa, tak aby zapobiec opodatkowaniu niezgodnemu z niniejszą konwencją. Osiągnięte w ten sposób porozumienie zostanie wprowadzone w życie bez względu na terminy przewidziane przez ustawodawstwo wewnętrzne Umawiających się Państw.
3. Właściwe organy Umawiających się Państw będą wspólnie czynić starania, aby w drodze wzajemnego porozumienia usuwać trudności lub wątpliwości, które mogą powstać przy interpretacji lub stosowaniu konwencji. Mogą one również wspólnie uzgodnić, w jaki sposób można zapobiec podwójnemu opodatkowaniu w przypadkach, które nie są uregulowane w niniejszej konwencji.
4. Właściwe organy Umawiających się Państw mogą komunikować się bezpośrednio, jak również poprzez wspólną komisję składającą się z nich samych lub ich przedstawicieli, w celu osiągnięcia porozumienia w sprawach objętych postanowieniami poprzednich ustępów.

Artykuł 25
Wymiana informacji

1. Właściwe organy Umawiających się Państw będą wymieniały takie informacje, które mogą mieć znaczenie dla stosowania postanowień niniejszej Konwencji albo dla wykonywania lub wdrażania wewnętrznego ustawodawstwa Umawiających się Państw dotyczącego podatków bez względu na ich rodzaj i nazwę, nakładanych przez Umawiające się Państwa lub ich jednostki terytorialne albo organy lokalne w zakresie, w jakim opodatkowanie to nie jest sprzeczne z niniejszą Konwencją, Wymiana informacji nie jest ograniczona postanowieniami artykułów 1 i 2.
2. Wszelkie informacje uzyskane przez Umawiające się Państwo zgodnie z ustępem 1 będą stanowiły tajemnicę na takiej samej zasadzie, jak informacje uzyskane zgodnie z ustawodawstwem wewnętrznym tego Państwa i będą mogły być ujawnione jedynie osobom lub organom (w tym sądom i organom administracyjnym) zajmującym się wymiarem lub poborem, egzekucją lub ściganiem albo rozpatrywaniem odwołań w zakresie podatków objętych ustępem 1 niniejszego artykułu, lub sprawowaniem nad nimi nadzoru. Takie osoby lub organy będą wykorzystywać informacje wyłącznie w takich celach. Mogą one ujawniać te informacje w jawnym postępowaniu sądowym lub w postanowieniach sądowych.
3. Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mogą być w żadnym przypadku interpretowane jako zobowiązujące Umawiające się Państwo do:
a) stosowania środków administracyjnych, które są sprzeczne z ustawodawstwem lub praktyką administracyjną tego lub drugiego Umawiającego się Państwa;
b) udzielania informacji, których uzyskanie nie byłoby możliwe na podstawie własnego ustawodawstwa albo w ramach normalnej praktyki administracyjnej tego lub drugiego Umawiającego się Państwa;
c) udzielania informacji, które ujawniłyby tajemnicę handlową, gospodarczą, przemysłową, kupiecką lub zawodową albo działalność handlową lub informacji, których udzielanie byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym (ordre public).
4. Jeżeli Umawiające się Państwo występuje o informację zgodnie z niniejszym artykułem, drugie Umawiające się Państwo użyje środków służących zbieraniu informacji nawet jeżeli to drugie Państwo nie potrzebuje tej informacji dla własnych celów podatkowych. Wymóg, o którym mowa w zdaniu poprzednim podlega ograniczeniom, o których mowa w ustępie 3, lecz w żadnym przypadku takie ograniczenia nie mogą być rozumiane jako zezwalające Umawiającemu się Państwu na odmowę dostarczenia informacji jedynie dlatego, że nie ma ono wewnętrznego interesu w odniesieniu do takiej informacji.
5. Postanowienia ustępu 3 w żadnym przypadku nie będą interpretowane jako zezwalające Umawiającemu się Państwu na odmowę dostarczenia informacji wyłącznie z takiego powodu, że informacja jest w posiadaniu banku, innej instytucji finansowej, przedstawiciela, agenta lub powiernika albo dotyczy relacji właścicielskich w danym podmiocie.

Artykuł 26
Przedstawiciele dyplomatyczni i urzędnicy konsularni

Żadne postanowienia niniejszej konwencji nie naruszają przywilejów podatkowych, przysługujących pracownikom dyplomatycznym lub urzędnikom konsularnym na podstawie ogólnych zasad prawa międzynarodowego lub postanowień umów szczególnych.

Artykuł 27
Rozszerzenie zakresu terytorialnego

1. Obowiązywanie niniejszej konwencji może być rozszerzone w jej obecnym brzmieniu lub przy wprowadzeniu koniecznych zmian na Wyspy Owcze oraz Grenlandię. Każde takie rozszerzenie wchodzi w życie w określonym terminie i z uwzględnieniem takich zmian i warunków, w tym warunków ustania ich obowiązywania, jakie mogą być uzgodnione między Umawiającymi się Państwami w drodze dyplomatycznej wymiany not lub w inny sposób, zgodnie z ich procedurami konstytucyjnymi.
2. Jeżeli nie nastąpi inne uzgodnienie między Umawiającymi się Państwami, wypowiedzenie konwencji przez jedno z nich na mocy artykułu 29 oznaczać będzie również wypowiedzenie stosowania konwencji w odniesieniu do Wysp Owczych lub Grenlandii.

Artykuł 28
Wejście w życie

1. Rządy Umawiających się Państw poinformują się wzajemnie o spełnieniu wymogów konstytucyjnych dla wejścia w życie niniejszej konwencji.
2. Konwencja wejdzie w życie z datą otrzymania późniejszej z not, o których mowa w ustępie 1, i jej postanowienia będą miały zastosowanie do podatków za rok podatkowy, który nastąpi bezpośrednio po roku, w którym konwencja wejdzie w życie, oraz następne lata podatkowe.
3. W przypadku Polski postanowienia artykułu 14 ustęp 3 będą miały zastosowanie do wynagrodzeń otrzymanych przed wejściem w życie niniejszej konwencji przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce.
4. Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Królestwa Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisana w Kopenhadze dnia 6 kwietnia 1976 r., zmieniona Protokołem podpisanym w Warszawie dnia 17 maja 1994 r., wygaśnie i jej postanowienia przestaną obowiązywać w dniu, w którym niniejsza konwencja będzie miała zastosowanie.

Artykuł 29
Wypowiedzenie

Niniejsza konwencja pozostaje w mocy do czasu wypowiedzenia jej przez Umawiające się Państwo. Każde Umawiające się Państwo może wypowiedzieć konwencję, przekazując w drodze dyplomatycznej pisemną notyfikację o wypowiedzeniu, co najmniej sześć miesięcy przed końcem roku kalendarzowego rozpoczynającego się po upływie pięciu lat od roku, w którym konwencja wejdzie w życie. W takim przypadku konwencja przestanie obowiązywać w odniesieniu do podatków dotyczących roku podatkowego, który nastąpi bezpośrednio po roku, w którym została przekazana nota o wypowiedzeniu, oraz następnych lat podatkowych.

NA DOWÓD CZEGO niżej podpisani, należycie do tego upoważnieni przez ich odnośne Rządy, podpisali niniejszą konwencję.

Sporządzono w Warszawie dnia 6 grudnia 2001 r. w dwóch egzemplarzach, każdy w językach polskim, duńskim i angielskim, przy czym wszystkie teksty są jednakowo autentyczne. W przypadku rozbieżności przy interpretacji, rozstrzygający jest tekst angielski.

W imieniu
Rzeczypospolitej Polskiej
(pominięto) W imieniu

Królestwa Danii
(pominięto)

Po zaznajomieniu się z powyższą konwencją, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że: Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 31 grudnia 2002 r.

Obywatel Unii Europejskiej pracujący w Danii

Z uwagi na swobodny przepływ pracy w krajach Unii Europejskiej, nie trzeba spełniać specjalnych wymagań, aby otrzymać pozwolenie na pracę w Danii. Wymagana jest jednak rejestracja w lokalnych organach ubezpieczenia społecznego i organach podatkowych.

Konsultant Peter z Niemiec znajduje ciekawą posadę u duńskiego klienta końcowego przez Right People Group i aplikuje do wzięcia udziału w projekcie. Dostaje pracę i 6 miesięczny projekt, wymagający pracy na pełen etat w Danii. Ustalone zostało, że konsultant Peter będzie opłacany godzinowo / dziennie, a jego kwalifikacje zostały potwierdzone przez klienta końcowego. Konsultant Peter będzie pracował zgodnie z warunkami ustalonymi z Right People Group i klientem końcowym na miejscu w Danii.

Niemiecki konsultant Peter musi teraz od pierwszego dnia pracy płacić duńskie podatki – zgodnie z Międzynarodowym zatrudnianiem pracowników. Jeśli zatrzyma wszystkie swoje interesy w kraju rodzinnym (takie jak miejsce rezydencji, rodzinę, interesy ekonomiczne itd.), a będzie tylko pracował w Danii, będzie tylko podlegał ograniczonej odpowiedzialności podatkowej w Danii.
Podatki Dania - podsumowanie
Podsumowując: duński system podatkowy jest klarowny i precyzyjnie opracowany, dotyczy zarówno osób prywatnych, jak i podmiotów fizycznych, i obejmuje takie podatki, jak podatek dochodowy, akcyzowy CIT, VAT itp. W Danii podatki są progresywne, a co za tym idzie, wysokość progu podatkowego jest uzależniona od wysokości dochodów; poza tym, podczas uzupełniania wysłanej przez duński urząd podatkowy deklaracji podatkowej, można uwzględnić wszystkie przysługujące nam ulgi i odliczyć koszty, które ponosimy, prowadząc własną działalność gospodarczą.
FAQ
  1. Jakie podatki muszę opłacać, decydując się na życie i pracę w Danii?
    Decydując się na życie i pracę w Danii, należy opłacać szereg podatków, których rodzaj i wysokość zależy zarówno od dochodów, jak i od tego, czy prowadzisz własną firmę jednoosobową, czy spółkę, czy jesteś pracownikiem duńskiej firmy zatrudnionym w oparciu o umowę o pracę na czas nieokreślony czy określony, czy też jesteś osobą bezrobotną, pobierającą zasiłki z a-kasse.

    W Danii mamy takie podatki, jak:
    • podatek dochodowy (3 progi: podstawowy, średni i najwyższy),
    • podatek kościelny,
    • podatek VAT,
    • CIT,
    • akcyza,
    • podatki środowiskowe,
    • podatek gruntowy,
    • podatek od wartości nieruchomości oszacowany na wycenie publicznej,
    • podatek miejski,
    • podatek od wynajmu zagranicznej siły roboczej do pracy w Danii,
    • składki emerytalne i na ubezpieczenie zdrowotne,
    • cło.
  2. Jaka jest kwota wolna od podatku w Danii?
    Kwota wolna od podatku jest określana w Danii co roku i w 2019 r. została ustalona na 10,10% od wynagrodzenia brutto - nie więcej niż 37 200 DKK rocznie.

  3. Jakie są progi podatkowe w Danii?
    W Danii są 3 progi podatku dochodowego: podstawowy, średni oraz najwyższy. Wysokość podatku dochodowego jest określane każdego roku i w 2019 r. jego stawki procentowe zostały ustalone na:
    • 8% dla dochodów poniżej 50 217 DKK,
    • 39,2% dla dochodów od 50 217 DKK do 558,043 DKK,
    • 56,5% dla dochodów powyżej 556,043 DKK.
  4. Do kiedy muszę złożyć deklarację podatkową, prowadząc firmę w Danii?
    W Danii Skattestyrelsen wysyła wstępnie wypełniony formularz zeznania podatkowego - Selvangivelse, który należy uzupełnić i skorygować, a następnie złożyć przez stronę www.skat.dk w terminie do 1 lipca.

  5. Kiedy otrzymam zwrot podatku, prowadząc własną firmę w Danii?
    Jeśli prowadzisz własną firmę w Danii, to spodziewaj się po 2 lipca dokumentu z decyzją podatkową - Årsopgørelse, zawierającego oznaczoną na zielono sumę zwrotu (Skat til udbetaling) lub na czerwono sumę dopłaty (Restskat til betaling). Dokument ten wystawia i wysyła, na adres podany przy rejestracji firmy, SKAT. Jeśli chcesz sprawdzić decyzję podatkową, możesz również na stronie internetowej indywidualnego konta skat.dk kliknąć formułę Se årsopgørelsen, natomiast poprawki na formularz możesz nanieść, klikając formułę Ret årsopgørelsen/oplysningsskemaet.

  6. Jakie ustawy dotyczą podatku dochodowego w Danii?
    W Danii ustawy dotyczące podatku dochodowego to:
    • Kildeskatteloven - Ustawa o podatku u źródła,
    • Ligningsloven - Ustawa o ocenie podatkowej,
    • Skattekontrolloven - Ustawa o kontroli podatkowej,
    • Personskatteloven - Ustawa o podatku dochodowym.
  7. Kogo dotyczy ograniczony obowiązek podatkowy w Danii?
    W Danii ograniczony obowiązek podatkowy - begrænset skattepligt - mają osoby pracujące w Danii, ale mieszkające poza jej granicami lub zatrudnione w duńskiej firmie na podstawie umowy o pracę na czas określony.

  8. Czym jest umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania?
    Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania ma na celu ochronić podatników przed podwójnym opodatkowaniem. Dwustronne umowy podatkowe między Danią i innymi krajami mówię, że:
    • dochód, który został uzyskany w kraju zatrudnienia, będzie opodatkowany tylko raz (tam, gdzie został uzyskany), a zwolniony z podatku w kraju zameldowania czy zamieszkania (podatnicy mają obowiązek opłacić podatek w państwie, gdzie jest większa stawka podatku),
    • podatki uiszczane w państwie zatrudnienia zostaną odliczone od podatków, które należy uiścić w państwie zameldowania czy też zamieszkania.
  9. Co obejmuje duński podatek akcyzowy?
    Punktafgift, czyli duński podatek akcyzowy, który jest nakładany na towary, wg dyrektyw Unii Europejskiej, i obejmuje np. czekoladę, tabakę, herbatę, wina, wina owocowe, wyroby cukiernicze, cygara, cygaretki, gaz ziemny, cygara hawajskie, czekoladę, tytoń do żucia, piwo, gaz płynny, papierosy, tytoń fajkowy, bibułki papierosowe, energię elektryczną, opony samochodowe, alkohole i kawę.
    Dzięki Układowi Europejskiemu z 16 grudnia 1991 roku, regulującej wymianę handlową między Polską a UE, od 1999 roku mamy strefę wolnego handlu na towary przemysłowe, a co za tym idzie, ujednoliconą stawkę celną, która wynosi 0% (dot. wina, piwa, opakowań jednorazowych, kawy, herbaty, wyrobów tytoniowych, czekoladowych i spirytusowych, samochodów, żarówek, kaset wideo oraz lodów). Stawka ta nie dotyczy artykułów rolnych, spożywczych i przetworzonych rolnych. W przypadku stawki preferencyjnej mamy obowiązek przedłożyć celnikom z Danii świadectwo pochodzenia tychże towarów - EUR1, w takim wypadku cło jest obliczone od zawierającej koszty transportu i ubezpieczenia ceny, która widnieje na fakturze.
    Zróżnicowana wysokość akcyzy obejmuje: paliwa, opakowania jednorazowe, lody, kawę, żarówki, kasety wideo, wyroby tytoniowe, wyroby spirytusowe, piwo, wyroby czekoladowe, wino, herbatę, samochody. Warto pamiętać, że Dania wprowadziła również swoje podatki akcyzowe, z którymi należy się zapoznać, prowadząc firmę w tym kraju.

  10. Do jakich ulg podatkowych mam prawo, żyjąc i pracując w Danii?
    Żyjąc i pracując w Danii, masz prawo do ulg podatkowych, których stawki ustalane są zazwyczaj każdego roku, z tytułu m.in.:
    • dojazdu do pracy, na którą ma wpływ ilość dojazdów i pokonywana odległość. Z ulgi tej mogą skorzystać wszyscy pracownicy firm w Danii, których droga z miejsca zamieszkania do miejsca pracy, niezależnie od środka komunikacji, ma 24 km w obie strony, dot. również dojazdów z Polski do pracy w Danii. Jeśli chcesz skorzystać z tej ulgi musisz przedstawić np.: bilety autokarowe, za prom, rachunki za paliwo, bilety duńskiej komunikacji miejskiej lub bilety lotnicze (1,94 DKK za 1 km, odległość w obie strony od 25 km do 120; i 0,97 DKK za 1 km przy odległości powyżej 120 km w obie strony - dane z 2018 roku),
    • zakwaterowania, z której mogą skorzystać pracownicy tymczasowi, jeśli przestawią umowę najmu lokalu oraz rachunki za zakwaterowanie lub wyciągi bankowe dot. opłat za czynsz i media. Trzeba również okazać paski płacowe za dany okres, w przypadku, gdy pracodawca potrącał jakiś procent kosztów z wynagrodzenia pracownika (w 2018 roku wynosiła 214 koron duńskich za 1 dzień).
    • kosztów odsetek od kredytów hipotecznych oraz konsumpcyjnych, z której mogą skorzystać podatnicy spłacający taki kredyt i uzyskujący minimum 75% rocznego dochodu z pracy w Danii. Jeśli jesteś w związku małżeńskim, musisz wziąć pod uwagę również dochody swojego współmałżonka. Chcąc skorzystać z tej ulgi, musisz przedstawić w rocznym rozliczeniu podatkowym przetłumaczone na język angielski bądź duński zaświadczenie z takimi danymi, jak: wysokość opłaconych odsetek, nazwę banku i rodzaj kredytu oraz zaświadczenie z banku potwierdzające sumę opłaconych w danym roku odsetek. Przy kredycie hipotecznego musisz też odliczyć 1% wartości nieruchomości,
    • przekraczania mostów, dla podatników, którzy, żeby dojechać do pracy, muszą przekroczyć płatny most,
    • Cross border (osoba przekraczająca granicę) dla podatników, których minimum 75% rocznego dochodu pochodzi z pracy w Danii. W przypadku związków małżeńskim trzeba zawrzeć dochody współmałżonka we wspólnym rocznym rozliczeniu podatkowym (krajowe dochody współmałżonka nie powinny przekroczyć 42 000 DKK). Jeśli chcesz skorzystać z tej ulgi musisz przedstawić zarówno akt ślubu, przetłumaczony przez tłumacza przysięgłego na język angielski lub duński (akt ślubu może być na druku unijnym), jak i zaświadczenie z polskiego urzędu skarbowego o dochodach współmałżonka i własnych,
    • prowadzenia podwójnego gospodarstwa domowego, dla podatników prowadzących w swoim miejscu zameldowania drugie gospodarstwo domowe. Jeśli chcesz skorzystać z tej ulgi, przedstaw zarówno akt ślubu (może być na druku unijnym), jak i zaświadczenie z urzędu miasta o wspólnym ze współmałżonkiem miejscu zameldowania (wszystkie dokumenty powinny być przetłumaczone przez tłumacza przysięgłego na język angielski lub duński),
    • wyżywienia, dla pracowników tymczasowych (w 2018 roku ulga ta wynosiła 498 DKK za 1 dzień).
  11. Czym jest a-kasse?
    A-kasse (arbejdsløshedskasse) - to duńska organizacja oferująca dobrowolne ubezpieczenie na wypadek utraty pracy. Koszt takiego ubezpieczenia zaczyna się od 479 DKK na miesiąc, w przypadku pracy na pełen etat.

  12. Kiedy mam prawo do Feriepenge i Personfradrag?
    Feriepenge, czyli świadczenia urlopowe dla osób legalnie pracujący na terenie Danii (2,08 dnia urlopu za każdy przepracowany miesiąc - 5 tygodni; minimum 3 tygodnie z tego urlopu trzeba wykorzystać w okresie wakacyjnym, czyli między 1 maja a 30 września. Do 6 miesięcy po zakończeniu pracy w Danii również możesz starać się o Feriepenge, jeśli przed wyjazdem z Danii wymeldujesz się w urzędzie gminy Folkeregister. Świadczenia urlopowe wypłacane są na NemKonto do 3 miesięcy, za poprzedni rok podatkowy (trwający od 1 stycznia do 31 grudnia), a wykorzystać je można dopiero w następnym roku urlopowym (między 1 maja a 30 kwietnia).
    Natomiast Personfradrag to osobista ulga podatkowa dla wszystkich duńskich rezydentów, którzy w Danii przepracowali 12 miesięcy.

  13. Czym jest duński podatek katastralny?
    Podatek katastralny w Danii, czyli ejendomsværdiskat, to państwowy podatek od wartości nieruchomości. Kto może zostać zwolniony z tego podatku?:
    • podatnicy, którzy przed sprzedażą wyprowadzili się z nieruchomości,
    • podatnicy, którzy posiadają nieruchomość w innym kraju, i tam płacą za nią podatek (należy przedstawić dowód zapłaty),
    • podatnicy, którzy wynajmują nieruchomość, mogą starać się o zwolnienie całkowite (przy wynajmie całej nieruchomości) bądź częściowe (przy wynajmie części nieruchomości); wtedy niestety trzeba zapłacić wyższy niż katastralny podatek z tytułu najmu,
    • podatnicy, którzy się przeprowadzają, mogą zostać zwolnieni z opłacania tego podatku na czas przeprowadzki, maksymalnie na okres kilku miesięcy, pomiędzy zakupem nieruchomości a przeprowadzką do nieruchomości; dłuższy okres wiążę się z dopłatą podatku od chwili podpisania umowy sprzedaży nieruchomości,
    • w przypadku, kiedy nieruchomość nie nadaje się do zamieszkania, gdyż została zniszczona przez siły niezależne od nas,
    • ulga dla osób po 65. roku życia - 0,4%, w przypadku domów całorocznych maksymalnie 6 000 DKK, a wakacyjnych 2 000 DKK,
    • w przypadku, gdy nieruchomość jest własnością wspólną, wystarczy, że jedna osoba będzie po 65. roku życia,
    • przyznaną ulgę zachowują osoby przed 65. rokiem życia, których zmarły współmałżonek był po 65. roku,
    • w przypadku, gdy nieruchomość została zakupiona przed 1 lipca 1998 roku, stawka podatkowa może zostać obniżona o 0,2%,
    • jeśli osoba przez rok nie zamieszkiwała nieruchomości, to stawka podatkowa może być obniżona o 0,4% (nie więcej niż 1 200 DKK).
  14. Gdzie mogę uzyskać CPR?
    Personnummer, czyli CPR (osobisty NIP), nadawany jest przez SKAT (Urząd Celno-Podatkowy). CPR jest potrzebny do rozliczania w Danii zarówno podatku VAT, jak i podatku dochodowego. W Danii podmiotem zajmującym się wydawaniem podatnikom numeru identyfikacji podatkowej - CPR (Central Person Register), jest Folkeregistret (Biuro Obsługi Obywateli lub z siedzibę w Aalborgu, Kopenhadze i Aarhus - Biuro Obsługi Obcokrajowców), Posiadając CPR, mamy prawo do bezpłatnej opieki zdrowotne w Danii (aby uzyskać CPR potrzebujemy umowę o pracę, dowód tożsamości i umowę najmu).

  15. Czym jest Arbejdmarkedsbidrag i Sundhedsbidrag?
    Arbejdsmarkedsbidrag (AM-bidrag) to 8-procentowa składka na fundusz pracy w Danii. Arbejdsmarkedsbidrag to podatek brutto, ponieważ cały dochód z zatrudnienia lub samozatrudnienia jest opodatkowany na poziomie 8% przed opodatkowaniem.
    Natomiast Sundhedsbidrag to 8-procentowe składki na ubezpieczenie zdrowotne w Danii.
Cofnij odpowiedź

Poniżej możesz zostawić swój komentarz

Pola z * są obowiązkowe

Komentarz*
Imię*
Zabezpieczenie antyspamowe*
Imię na literę "k" to
Kuba
czy
Marek

1 odpowiedź na artykuł "Podatki w Danii"

David28
Dania podatki ma dosyć wysokie, ale nadrabiają naprawdę dobrą opieką socjalną, więc ja sobie chwalę życie w tym kraju:)
ODPOWIEDZ